Etiketler

, ,

Dağlar eğilir önümüzde, bulutlar bile yol açar,
Öd yolunda akar gider, kişi ölür Tengri yaşar.
Karanlıktan bile bizimle bir ay aydınlığı doğar,
Kün yine bizimledir, kut yine bizimle.

Esin dahi ne kadar sert, aşındırmıyor bizleri,
Bir tamga vurmuşuz ki taşlara, sonsuzlukta izleri.
Uza ne kadar uzaksa da kop duyulur sesleri,
ONlar yine bizimledir, OKlar yine bizimle.

Ne kadar bakarsan bak göremeyince görünmüyor,
Sonradan atılan adımların izi, bak nasıl da siliniyor!
Güneşe bakanların balbalları bile bugün nasıl diriliyor,
İlk bile bizimledir, Son yine bizimle.

Ne altı kalmış toprağın kimsesiz, ne de üstün kimsesi,
Dağ taşı arar olmuş, taşlardan gelirdi nal sesi,
Türk öksüz mü kaldı ki; ne gündüzü var, nede kaldı gecesi.
Kalk! yine bizimledir, yak! yine bizimle.

Bu düzen de yıkılır elbet, kuran altında kalır
Bu tezgâhların tamamı, öyküdür hep öykü kalır
Kürşad der ki; sanmayın bu yanlarına kâr kalır
Tarihten de önce Türk vardı, sonunda yine Türk kalır!

– Kürşad BAYTOK

Reklamlar