Etiketler

, , , , , , , , ,


‘OK KİŞİSİ”, yeryüzünde varoluşu ve öldükten sonra Tanrı’ya dönmeyi anlatan bir kelime idi. Yazıyı bulanlar da OK’lardır.Bugün kullandığımız OKUMAK fiili buradan gelir. Aslında “OKLAR’ın yazdığını anlamak” demektir.

Bolbollar Türk tarihine ışık tutan tarihsel vesikalardır. Taş üzerine kazınmış tarihimizin büyük bir kısmı bolbollar vasıtasıyla bugüne kadar gelmiştir. Türk tarihçiler Yoluğ Tigin, Bilge Atun Uquq, Önre Bina Başı ve Alp Erin’in yazdığı Bolbollar M.Ö 565-M.S 575 yıllarını kapsayan 1140 senelik bir tarihi önümüze sermektedir. Tarihin OKLARLA ilgili kısımları için Bolbollardan birkaç örnek vermek istiyoruz. Bakalım OK’lar kimlermiş ve kendilerini nasıl tanımlıyorlarmış.

https://onturk.wordpress.com/2011/05/24/oklar/

  • ”İÇÜÜM APAM BUUMIN QAĞAN İSTEMİ.

Allahımın Neslimin Hanlar-Hanı İstemi, OK’LARI ”İMANLI TÜRK” olarak eğitti”.[1]

  • ”İLGERÜ OQ-UDURUQUN YIŞQA TEGİ, KİRÜ TEMİR QAPIĞQA TEGİ QOTURMIS; –İKİN ARA İDİ OQ-USUZ ÖKÜK TÜRK, (İG İTİ), ANÇA OLURUR ERMİS.

İleri yönde OQ-UDURUQUN YIŞ’a kadar, geri yönde Demir Kapı’ya kadar kondurmuş; –bu ikisi arasında OK ASILLI İMANLI TÜRK, eğitilerek, anca oluşmakta imiş”.[2]

  • ”BUNÇA BUDUN SAÇIN-QULAQ-QIN (YULIP B) İÇDİ. EDGÜ ÖZ İLİK ATIN OQ-ARA KİSİN, KÖK TİYİNİN, SANSIZ KELÜRİP, QOP, QUTI…

Bunca kavimler saçlarını-kulaklarını-yoldu biçtiler. Öz halkımızın başarılı namı için ”göğün yere değdiği yerlere kadar ki ”OK’lar ortamı kişileri, sayılamayacak miktarda gelerek onun kutu için (dua ettiler)”.[3]

  • ”OK EKİ ESÜ, OK UÇU EKEN, OQUN UÇUN ELİ QUT-YAQ. OK EKİ ESÜ, OK UÇU EKEN, OQUN UÇUN ELİ QUT-YAQ. ÖGÜŞÜN AT UÇU İT, ÖGÜŞÜN AT UÇU İT, ÖGÜ İT; ÖGÜŞÜN AT UÇU İT, ÖGÜŞÜN AT UÇU İT. ÖKÜYÜB ÖKÜLÜSÜN , ÖGÜŞÜN AT UÇU İT. ÖLEN ÖKÜYÜB OSUMUN UŞUNÇI ÖKÜÇ. ÖKÜ ÖLENÜK EKİ ESÜ, EKİ ESÜ ESKE BUĞ. ÖKÜ ÖLENÜK ESİP ESİBBİG, İP-İNİNÇİS.

OK ŞEREFİ, OK BAYRAĞI olan, OK LİDERLİĞİNİN memleketi Avrupadır. OK ŞEREFİ, OK BAYRAĞI olan, OK LİDERLİĞİNİN memleketi Avrupa’dır. Ögüşlü adının bayrağı ittir, ögüşlü adının bayrağı ittir, ögü ittir. Ögüşlü adının bayrağı ittir, ögüşlü adının bayrağı ittir. Övme şarkısı söylenilen, ögüşlü adının bayrağı ittir. ”Ölen” söylenilerek, varlığımın yücelişi müftehir. ”Ölen” söyleyerek anmak suretile anma ile anılan Buğ, ”ölen” söyleyerek anmış olduğumuz SULHSEVERDİR”.[4]

  • ”OK ÖKÜ(WÜ)YÜN ELİZÜ(W) EPPİN ATANISIN ED YAGINTU, ÖGÜN ÖKÜ(W)ÜYÜTE UYUL ÖZÜW EPPİN ETİG URUĞUN ANTIZ-ÖGÜN ETİ(W)ÜSÜN.

OK-KUTSALLIĞI halkına izafe edilen memleket, şerefyab bir kuruluşa iye olan bir ırkın yasal şerefine ait”.[5]

  • ”İÇÜÜM APAM TÖRÜSİNÇE YARATMIS (-Ş) BOŞGURMIS (-Ş)

ALLAHIM TÖRESİNCE YARATMAYI BAŞARMIŞ”.[6]

  • ”TENRİ YARLUQADUQ ÜÇÜN, MEN QAZGANTUQ ÜÇÜN, TÜRÜK BUDUN QAZGANMIŞ, ERİNÇ. MEN İNİLİGÜ BUNÇA UB-UŞULIYU QAGANIM(IN), TÜRÜK BUDUN ÖLTEÇİ ERTİ, YOQ BOLAÇI ERTİ.

Bu savaşı ben TANRI YARDIMI İLE kazanmış olduğum için, o, benim değil, Türk Kavminin kazanmış olduğu bir zaferdir. Eğer ben SULHU bu kadar gayret ile kazanmamış olsa idim, Türk Kavmi ölecek idi, yok olacak idi”.[7]

  • ”TENRİ KÜÇ BİRTÜK ÜÇÜN, QANIM QAGAN SÜSİ BÖRİ TEG ERMİS (-Ş).

TANRI GÜÇ VERDİĞİ İÇİN Babam Hakanın ordusu kurt gibi imiş”.[8]

  • ”TENRİTİG TENRİ YARATMIŞ TÜRÜK BİLGE (OQ-OĞU) USUBIM QANIM (TIQINTA, TÜRÜK BİLGE QOGAN OLUR TÜRÜK EM-ATI BEGLER İSRE AT-URUDUŞ BEGLER,

TANRIMIZ OLAN TANRI tarafından var edilmiş Türük Bilinde asker kişilikliği temsil eden babam Türük Biline Hakan olduğu zaman, Türk olan beyler namına vekil beyler”.[9]

  • ”OQ ULUSUMA ÖK OĞUL-URI TURGUL İYİLİGİK ULUQ OZIN YIL OLURDINIZ SİZ, OS-UDURULMIS UÇA USUQUN UR ERTİMİZ, OD-URUL.

OK ULUSUNA Kral naibi olarak durmak üzere Lağzın Yıl’ında (M.Ö 501’de), tahta oturdunuz siz; Gök Bili Starejisi Liderliği Hakimi olarak ve de zafer neticesinde”.[10]

  • ”İKİN ARA İDİ OQ-USUZ ÖKÜK TÜRK, ((İG)İTİ),

Bu ikisi arasına OK ASILLI İMANLI TÜRK eğitilerek”.[11]

  • ”(OQ ERTİ) ÖDÜSİG ÖTÜLİG KÜÇ İGİDMİŞ Q(AĞAN ÖLÜRTİ Ö)ZE,

OK DEVLETLERİNİ geçerli güç halinde eğitmiş olan hakanın Ölümü üzerine”.[12]

  • ”SELENE OQ-UDI YORIPIN OQ-URIGIN-QI USULTA EBİN-BARIQIN ANTA BUZDIM.

OK-STRATEJİSİ ile Selene’ye sefer etmiş olan OK-ırkı hakimiyetinin karargah ve barınaklarını buna binaen bozdum”.[13]

  • ”OQ-URIGU ÜKÜŞ ÜÇ KİSİLİGÜ TİZİP BARDI. ”OQ-ARA BUDUN QAĞANIM KELTİ” TİP,

OK ırkının kalabalık üç kişiliği tezerek vardı (yani kaçtı). ”OK’LAR ARASI KAVİMLERİMİZİN HAKANI geldi” diyerek”.[14]

  • ”EÇİM QAĞAN İLİ OQUM-UŞUĞ BOLTIQINTA, BUDUN İLİGİ EKİGÜ BOLTIQINTA,

Eçim Kağan halkı OK’LARA hakim olduğu vakit, ”kavmimize mensup halklar camiası”na katılmış olmaları dolayısile”.[15]

  • ”OGIŞIN BARIMIN, TÜR(ÜK UÇIĞIN) OQ (URUĞI)NIN, OYIĞMA AT UYUĞ, AT B(UDUNTA ÖZE) BEGİM TİGİN YÜGİRÜ, TEN(Rİ KÖTÜRTİ ERİNÇ).

TANRIDA TECELLİ ETME VARLIĞI, Türk liderliğindeki OK ırkının, etrafında toplanmış oldukları, namlı kavmin beyi olması dolayısile, onun TANRI TARAFINDAN MAKBUL KARŞILANMASINA sebep teşkil etmektedir”.[16]

  • ”OQ-URUDINING (BUDUNTA ÖZE) İNİM KÜL-TİGİN ÖLTİ (İKÜZİNE), (TENRİKİNKE) İSİG-KÜÇİG BİRTÜK ÜÇÜN,

OK ırkı kavmini idare eden inim Kül-Tigin öldükten sonra, TANRIYA UYGUNLUĞA İMAN VE GÜÇ VERDİĞİ İÇİN”.[17]

Orhun Irmağı vadisinde bulunan ve bu adı taşıyan kayalıklarda Türklerin M.Ö 879 – M.Ö 516 yıllarına ait tarihleri bir günlük halinde bulunmaktadır. Bu günlüklere ”Hoyti Tamir Günlükleri” denir. Buraya açık hava gazetesi demek de yanlış olmaz. Bu günlüklerin birinde şöyle demektedir: ”Yılan yılında (M.Ö 519) ölmüş olması dolayısile, SULHSEVER İB-İS BOLIQ’a vararak Kralın ”kozmik” hale gelmesine dua, halk için kutlu olsun, onu alıp vardığından (ALLAH’A VARMASINI TEMİN ETTİĞİNDEN!)”.

Yani, Yılan Yıl’ında ölmüş olan BÜ ÖG: 1. BÜ olarak yakılmış olması, 2. ateşin Allah namına yakılmış olması, 3. ve halkın kendisi için dua etmiş olması dolayısile ALLAH’A (ÖZÜN APAN’a)erişmiş bulunmaktadır”.[18]

Bir diğer Hoyti Tamir Günlüğü: ”İNÜÜZİNÇÜ yılında,”SULSEVER” olarak nam salan KÜL-ÇUR için, CENNETLİK RUHolma yerine varmaktayız, Tanrıda kut ile bulunması için”.[19]

Yine bir diğer günlük yazısı: ”ALLAH’A AİT CENNETLİK RUH OLMASI İÇİN, QUTLUĞ ALP isimli erimin. Onun ordusuna mensup halk olan Krallık Halkına iman olsun, ALLAH’A KUT İLE ERİŞMİŞ OLMASI”.[20]

Bir OT-OZ yazısında şu tabirler vardır: ”OK-ONIM-OGIN isimli halk yüzünün OT-OZ askeri olarak gelen, BİR TEK RABBE İNANANLARIN beş ordularının beyi hakkındaki iş bu yazıyı…[21]

Yukarıda ”BİR TEK RABBE İNANANLARIN beş ordularının beyi” şeklinde tercüme edilen kısmın aslı ”BİR ÖKÜN BİŞ OQUN”dur. Bu da ”ALLAH’IN BİRLİĞİNE İNANAN BEŞ-OKLAR” manasındadır.

Türklerde ”OZ” sözü ”yeniden teşekkül etmek üzere öbür dünyaya geçme manasındadır”. Türkler ”OZ” kelimesi yerine ”UÇU” kelimesini de kullanmıştır. Bolbollarda geçen ve Türklerin boy isimleri olan OT-OZ TATARLAR, OZ KAVMİ, OZ KIRGIZ KAVMİ, ÜÇ-OK IRKI tabirleri inanç içeriklidir.

”Asya Proto-Türkleri Tanrı’ya şu isimleri vermiş bulunuyorlar:

TENGRİ: Yoktan Var Eden

ESİS: Yadolunan

SORUG UÇ: Mes’ul Lider

UB-OZ: Öbür Dünyaya Geçişin Yüce Mercii

APA: Öbür Dünyaya Götürücü

AL-APA: İnsanların Canını Alarak Öbür Dünyaya Götürücü.

AL-ESİS : ”Canları Alan’ Olarak Bilinen

ÖZÜN APAN: Zata Mahsus Allah

İÇÜÜM APAM: Hükmüne Tabi Olduğum Allah

SİZ: Cenap

SİZİM: Cenabım

BİR ÖKÜN: Bir Tek Rab

Bu Tanrı isimlerinden her biri başka-başka Tanrıların isimleri değil, aynı bir Tanrı’nın türlü vasıflarını belirten sözlerdir”.[22]

ONLARDA ve OKLARDA başa geçen kağan veya han öldükten sonra, halkın toplandığı bir kurulda oylama yapılır ve eğer kağanın iyi hizmet ettiği sonucu çıkarsa, ölenin vücudu yakılmak suretiyle ruhu Allah’a ulaştırılır; böyle inanılırdı. Hakan hakkında oylama yapılması aynı zamanda Hakan’ın halkı için halkına hizmet için çalıştığının bir göstergesidir.

ONLARA ve OKLARA genel kabul kurallarına uygun olarak bunlar Hunlardır ya da İskitlerdir denebilir. Ancak konuya dilin gelişimi ve Allah’ın ayetlerinin açığa çıkarılması noktasından bakıldığında, önemli olan bu coğrafyada yaşayan insanların kendilerine ne ad verdiğidir. Onun için biz bugün genel kabul gören tabirleri kullanmak yerine, o bölgede o zamanda yaşayan insanların doğal olarak kendilerine verdikleri isimleri kullanmayı daha doğru buluyoruz.

[1] Kazım Mirşan, Bolbollar 1991, sf.14

[2]  a.g.e sf.14-15

[3] a.g.e sf.61

[4] Kazım Mirşan, Erken Türk Devletleri ve Türük-Bil 2000, sf.17-18

[5] Kazım Mirşan, a.g.e  sf.18 

[6] Kazım Mirşan, Bolbollar 1991, sf.24

[7]  a.g.e sf.50

[8]  a.g.e sf.24

[9] a.g.e sf.61

[10] a.g.e sf.58 

[11] a.g.e  sf.14 

[12] a.g.e  sf.52 

[13] a.g.e  sf.53

[14] a.g.e  sf.56 

[15] a.g.e sf.78 

[16] a.g.e sf.84

[17] a.g.e sf.84

[18] a.g.e, sf.38

[19] a.g.e, sf.48

[20] a.g.e, sf.48

[21] a.g.e, sf.37 

[22] Kazım Mirşan, Proto-Türkçe Yazıtlar Hakkında Konferans 1993, sf.22

Reklamlar